คุณเคยคิดบ้างไหม

ว่าทำไมคนเราเกิดมาคนเดียว ตายคนเดียว

แต่ก็ยังคอยหาคนนั้น หาคนนี้ มาอยู่ข้างๆ

ทั้งๆที่มีคนเคยบอกว่า "คนเรารักกันยาก" แต่ก็ยังมีคนมากมายอยากจะรัก

มีบทความ นักวิชาการ นักจิตวิทยา นักต่างๆ ออกมาให้คำจำกัดความเกี่ยวกับรัก

แต่ก็ไม่เห็นมีสักคน หรือ สักข้อความที่ออกมาแบบตรงใจ

ในขณะที่นาฬิกาชีวิตของเรากำลังเดินไปข้างหน้า

ผู้คนมากมายก็คงผ่านมาให้เราทายทัก ให้เราได้รู้จัก

คนหนึ่งคน ก็ต่างสร้างทำนองมิตรภาพตามแบบฉบับของตัวเอง

ความรัก...ที่เราพบเจอก็เปลี่ยนไปตามเวลา ตามมุมมอง ตามบุคคล

เราไม่มีทางรู้เลยว่าคนไหนคือคนต่อไปที่จะนำความรักมาให้

เราไม่มีทางรู้เลยว่าความรักครั้งไหนจะเป็นความรักครั้งสุดท้าย

คุณเคยคิดหรือเปล่า ว่าความรักที่แท้จริงของเราบางทีเราอาจจะเคยพบ

แต่กลับทำมันหล่นหายไป...

ทำไมคนมากมายถึงอยากจะรัก ทำไมคนมากมายถึงอยากถูกรัก

ทำไมคนมากมายถึงเลือกที่จะรอ ทำไมคนมากมายถึงเลือกจะเดินต่อ

แล้วถ้าเราเดินสวนทางกันล่ะ คุณก็คงไม่รู้ตัวเหมือนกันใช่ไหม

ต่างคนก็ต่างความคิด

แต่สิ่งที่จริงสำหรับความรัก ก็คงหลีกเลี่ยงคำว่า

"ที่รัก - ถูกรัก - อยากรัก - เกลียด - สุข - เศร้า - เหงา - เจ็บ - พบ - พราก - จาก - ลา"

หรือแม้แต่ "สมหวัง - ผิดหวัง" ไม่ได้

การที่เรารักใครสักคนมันเป็นสิ่งที่ดี ถ้าหากมันไม่ไปทำร้ายใคร

ความรัก มันก็เหมือนกระดาษว่างเปล่าที่รอให้เราเป็นคนขีด เขียน

ออกแบบ ตกแต่ง ตามแต่ใจเราต้องการ

ถ้าหากวันไหนเราได้เจอคนที่เรารัก และ พร้อมจะไปกับเรา

กระดาษเปล่าก็พร้อมจะกลายร่างเป็นถนนสายเล็กๆที่มีคนสองคนเดินร่วมทาง

แต่บางทีก็ยังอดสงสัยไม่ได้เหมือนกัน...

ว่าถ้าวันไหนถนนสายนั้นขาดลง คู่รัก 2 คน จะสร้างสะพาน หรือ ถอยหลังกลับ

คำถามมากมาย จะระบายออกมาเท่าไรก็คงไม่หมด

แล้วคุณล่ะ เคยมีคำว่า "ทำไม" เวลานึกถึงคำว่า "รัก" หรือเปล่า

.........................

มีความรัก ก็ มีความสงสัยตามมานะคะ

แม่มดนะ สงสัยมากมาย แต่ก็ยังอยากจะมี

แต่คำตอบที่แท้จริง มันคงไม่ดีเท่ากับเราที่จะตอบเอง เมื่อเรามีความรัก!!

แต่ตอนนี้เหนื่อยจัง หันกลับมาเรียนก่อนคงจะยังไม่สาย

จะสอบแล้ว คิดถึงทุกคนจัง แล้วจะไปเม้นนะคะ (ถ้าแม่มดว่างนะงับ ฮือๆ)

ส่วนแมวน้อย...

ความเงียบ ความว่างเปล่า คงเป็นคำตอบที่ดีของเราสองคนนะ

เพราะอย่างน้อยๆ มันก็ไม่ใช่ "การจากลา" ใช่ไหม...

ไม่อยากฝืนแล้ว เหนื่อยใจ เศร้าด้วย

ปล่อยมันไปกับเวลาดีกว่า เวลาคงจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น (ใช่ไหม)

เอามาลงไว้ค่ะ อาจดูขำๆแต่มันเปงเรื่องจริง (ใช่ปะคะ แหะๆ)

แอบสารภาพก็เคยเปงกะเขาบ้าง (แม้จะไม่บ่อย แง่วๆ)

เหอะๆ ทุกคนเคยเปงกันไหมคะ - -"

................

* จะสอบแล้ว งานเยอะมากเลยค่ะ หนังสือเลยไม่มีเวลาแตะเลย ขอดองนะคะ

* ช่วงนี้ไม่ได้หลับไม่ได้นอน กระเพาะเริ่มร้องของฟามช่วยเหลือแล้วงับ แหะๆ

* สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง

* บรรยากาศมาคุๆเริ่มกลับมาอีกแระ เซงอะ เบื่อมหาลัย

* คิดถึงเพื่อนๆ หมี หมา ดำ ลิง ไข่ย้อย แต่บางคนที่เค้าเหงเราเปงแค่ของคั่นเวลาอะ เราก็คิดถึงเขานะ เพราะสำหรับเราเขาเปงเพื่อน แม้สำหรับเขาเราอาจจะไม่ใช่

* แมวน้อย คิดถึงนะ แต่มันกำลังคงตัวอะ ไม่รุเพราะอะไร - -" อ่านหนังสือด้วยนะ รักๆ

ในชีวิตๆหนึ่ง ผู้คนมากมายผ่านเข้ามาเพื่อผูกพัน

คนเหล่านี้อาจพาทั้งความสุข ความทุกข์ และความรักมาให้

และอาจจากไปโดยทิ้งความทุกข์เอาไว้

แต่ก็อีกหลายคนที่ผ่านเข้ามา .. แล้วไม่เคยผ่านออกไปเลยจนชั่วชีวิต

คนเหล่านี้อาจเป็นไปได้ทั้ง ครอบครัว เพื่อน คนรัก หรือ คู่ชีวิต

พวกเขาอาจนำพาความมากกว่าความสุข ความทุกข์ และความรัก

ความผูกพัน .. ผูกพันตั้งแต่ก้าวแรกที่

ผูกพันด้วยการกระทำ ความรู้สึก และจิตใจ

ความอบอุ่น .. เมื่ออยู่ใกล้พวกเขา จะรู้สึกอุ่นใจและปลอดภัย

และเมื่อใดที่รู้สึกอ้างว้าง ก็จะมีพวกเขาเป็นที่พึ่งเสมอ

เพราะพวกเขาจะอยู่ตรงนั้นเสมอ

สิ่งสำคัญสุดท้าย..

ความรู้สึกดีๆ .. ทุกอย่างที่ดีๆ

พวกเขามอบให้ตลอดเวลา และมีแต่จะเพิ่มมากขึ้น

.. ตั้งแต่ก้าวแรกจนถึงก้าวสุดท้าย

พวกเขานำแต่สิ่งที่ดีๆมาให้

จงภูมิใจที่ได้เป็นคนที่พวกเขารัก

และจงดีใจที่เป็นคนที่โชคดีที่สุดที่มีพวกเขาอยู่ด้วยตลอดเวลา ตลอดมา และตลอดไป ..

...

...ครั้งนึง แม่มดก็เคยคิดแบบนี้

ตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนไปมากเท่าไรหรอก

แต่กับบางครั้ง กับบางคน แม่มดก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ตลอดไหม

แม่มดดีใจที่ได้รู้จัก ได้พบ ได้รักคนๆนึง จนถึงตอนนี้ก็รัก

แม้ว่าเขาจะไม่รัก เขาเหงเราเปงเพื่อน เขาจะมีแฟน ก็ไม่เคยจะตัดใจ

แต่ตอนนี้แม่มดก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานไหม

วันที่จะมีแต่เขา มองแต่เขา คิดถึงแต่เขา

วันเหล่านี้จะสิ้นสุดวันไหน หรือ มันจะยืนยาวต่อไป

แต่วันนี้แม่มดก็ยังรักเขานะ

เหนื่อยใจก็ยังรักนะ แต่ถ้าวันไหนที่ความอดทนของเราสิ้นสุด

วันนั้นเราสองคนก็คงต้องต่างคนต่างไป

แล้ววันนี้...เรายังดึงรั้งกันไว้เพื่ออะไรกันนะ

ฉันไม่รุหรอก ว่าคำตอบของเธอคืออะไร

แต่คำตอบของฉัน... ฉันยอมดึงรั้งฟามเจ็บไว้เพียงเพื่อคำ 3 คำ

เพื่อน ความทรงจำ เธอ...มันเปงสิ่งที่ผูกฉันไว้กับเธอแม้จะปวดใจ T^T